De maand september stond centraal staan in de festiviteiten rondom het 40-jarig bestaan van de ziekenhuisomroep. Tijdens de wekelijkse uitzendingen werd structureel aandacht besteed aan de diverse ontwikkelingen die de omroep de afgelopen periode heeft doorlopen. Er werd gewerkt naar een climax - de datum zaterdag 27 september waarop daadwerkelijk stilgestaan werd bij het heuglijke feit.

De eerste draatafel van Oei-Oei.

Van 10.00-15.00 uur klonk een bekende live-uitzending vanuit de hal van het ziekenhuis vanuit een mobiel opgezette studio. De omroep presenteerde zich naar het ziekenhuis en haar omgeving. Met name de patiënten, bezoekers en het personeel konden die dag echt niet om de omroep heen!

Henri van Merriënboer bedankt Oei-Oei voor de prettige periode van afgelopen jaren.

Ook was er een kraam ingericht met nostalgisch materiaal onder titel 'Ontwikkeling 40 jaar ziekenhuisomroep' waar o.a. de eerste draaitafel en ander opnamemateriaal te bekijken was waarmee toen uitgezonden werd (van grammofoon tot minidisk).

Ook greep de omroep dit evenement aan om een poging te wagen vrijwilligers te werven alhoewel dit op die dag beperkt bleef. Later hebben zich wel enkele belangstellenden gemeld n.a.v. persberichten.

Het programma voor die dag bestond uit
10.00 uur muziek uit de jaren 1968-1978
11.00 uur muziek uit de jaren 1978-1988
12.00 uur muziek uit de jaren 1988-1998
13.00 uur muziek uit de jaren 1998 tot op heden

Ook Omroep Brabant kwam langs om een live-impressie te verslaan van het gebeuren.

Tijdens de uitzendingen werd ook aangegeven welke platen uit die periode veelvuldig aangevraagd werden door de luisteraars/patiënten en personeel. Tegen 15.00 uur vond er een informeel/officieel gedeelte plaats waar met genodigden; oud-leden en leden stilgestaan wordt bij het jubileum.

In een korte toespraak memoreerde voorzitter Raymond van Oosterbos aan de wisselende tijden van het ziekenomroepwerk die met de ups en downs het toch maar 40 jaar volhield. Vastgesteld kon worden dat het verzoekplatenprogramma in ieder geval weer in ere hersteld en zal ook steeds als centraal uitzenditem blijven bestaan. Een snel en direct contact met de luisteraar die het verzoekje indient blijft noodzakelijk, gezien de korte verblijfsduur van de patiënt in het ziekenhuis.

Hij blijft zich wel zorgen maken voor de toekomst en met name het moeilijk verkrijgen van "jonge vrijwilligers".

Raymond van Oosterbos interviewt Henri van Merriënboer over de jarenlange prettige samenwerking bij Oei-Oei.

Er werd afscheid genomen van een medewerker van het 'vroege uur' Henri van Merriënboer die in het begin van 2008 te kennen gegeven had zijn activiteiten voor de omroep te willen afbouwen en te beëindigen. Hij werd bedankt voor zijn grote inzet van afgelopen jaren waarbij hij een belangrijke schakel was naar de organisatie van het ziekenhuis.

Tot grote verrassing werd nog een aantal medewerkers gedecoreerd met het eremetaal van de Vereniging Huisomroepen Nederland. Onder toeziend oog van onze bekende vertegenwoordiger van de VHN, secretaris Walter van Gennip die met zijn echtgenote ook aanwezig was en die zich goed vermaakten werden achtereenvolgens Corne van Poppel en Maurice Maas gehuldigd met een speld van verdienste voor hun 20-jarig actief lidmaatschap. Ondergetekende kreeg de speld voor 40 jaar actief vrijwilligersverband bij de omroep.

Nou vooruit even een pose voor de foto.

Tijdens een informeel samenzijn werden vele herinneringen opgehaald waarna we moe maar zeker voldaan afscheid van elkaar namen met het voorzichtige voornemen door te werken naar het gouden jubileum?

Een terugblik
Twee oud-leerlingen van het ziekenhuis trokken in de zomer van 1968 de stoute schoenen aan om een belofte na te komen welke zij aan diverse patiënten van afdelingen hadden gedaan.

Enigszins verrast en verlegen aanhoren de Oei-Oei- en VHN-ridders aan wat de achterliggende redenen is van het verkrijgen van de speld van verdienste .

Thuis bij één van hen werden platen uitgezocht en op de band gezet en begon men op primitieve wijze met de eerste uitzending. Van directiezijde zag men het aanvankelijk niet zo zitten, maar na een paar proefuitzendingen en de enthousiaste reacties van de patiënten kreeg men toch spoedig de medewerking van hogerhand. Beladen met een geleende bandrecorder, een microfoon van de personeelsflat en vele platen uit de privé-collectie ging men vol goede moed verder.

Van lieverlee werd het aantal medewerkers uitgebreid om de zaterdagmiddaguitzendingen te continueren. Men was in verband met de wisselende diensten niet altijd beschikbaar. Met een team van vaste medewerkers werd het mogelijk gemaakt elke zaterdagmiddag van 15.00-18.00 uur via de huislijn naar een verzoekplatenprogramma te luisteren wat voor en door de patiënten werd samengesteld. Alleen de presentatie en uitzending werd door de ziekenomroep verzorgd vanuit de telefoon- en radiocentrale welke op de begane grond gehuisvest was. In 1970 werd de eerste eigen studioruimte in gebruik genomen in de kelderruimte, welke voor die tijd met semiprofessionele apparatuur uitgerust werd.

Er is in de loop der jaren aardig wat veranderd; waren het niet de diverse medewerkers die wisselden dan was het steeds zoeken naar de juiste programmakeuzes.

Onderdeel van de openingshandeling van de hernieuwde kabelkrant.

Dit natuurlijk onder toeziend oog van enkele gasten en de ontwerper uiterst rechts Mark van Poppel .

Inmiddels is er ook diverse malen van studioruimte gewisseld en heeft er zo'n 5 jaar geleden een drastische verbouwing plaatsgevonden. In de programmering van de uizendingen was het een voortdurend zoeken hoe we de luisteraar toch het beste konden blijven binden aan Oei-Oei. Tijdens diverse vergaderingen hebben we dit onderwerp dan ook steeds centraal gesteld en is menig idee en suggestie op tafel gekomen. Duidelijk was dat we dicht bij de luisteraar/patiënt moesten komen en vrijwel direct een antwoord dienden te geven op het door hem/haar ingediende verzoekje.

Walter van Gennip is natuurlijk een graag geziene gast met zijn echtgenote en ook zij vermaakten zich prima .

We zijn gaan werken met het instituut 'gastvrouwen/mannen': vrijwilligers die op de dag van opname de afdelingen langs gingen en verzoekjes op gingen halen bij de patiënten en deze gereed maakten voor opname. Zodat ze de volgende dag gelijk uitgezonden konden worden. Het is een aantal jaren een succes geweest - menig gastvrouw en -heer ondervond het werk ook als een intensief gebeuren. De patiënt vroeg en kreeg aandacht op deze wijze, al was het maar een luisterend oor. Door diverse omstandigheden haakten echter ook deze vrijwilligers af en nam het aantal verzoekaanvragen drastisch af.

We zijn constant op zoek naar nieuwe jonge aanwas waarbij als eerste aandachtsveld de gastvrouw/heer centraal staat. Immers geen verzoekjes is beperkte luisterdichtheid oftewel 'geen gehoor'.

Enkele weken geleden hebben we een groep vrij jonge leden (3) binnen gehad - die enorm enthousiast overkwamen en waar we onze energie in gaan steken om hen op te leiden in het omroepvak. We laten ze alle facetten van het omroepwerk meemaken waaronder ook het gastheerschap. Het geeft ons weer een gevoel van opluchting dat de gelederen weer aangevuld zijn.

Zolang er verzoekjes aangevraagd worden blijven we draaien was de titel in een plaatselijke weekkrant. Iets wat we als basisprincipe hopelijk nog lang kunnen blijven vasthouden.

Tekst: Raymond van Oosterbos
Foto's: Oei-Oei