Hier dan een verslag van onze wederwaardigheden de laatste tijd. Zoals misschien ouderen onder u nog weten, is het in Kampen begonnen met de KZBO, de Kamper Zieken en Bejaarden Omroep. Toen mochten de mensen nog bejaard heten en zijn, nu ben je alleen nog maar oudere. In 1991/1992 besloot de Kamper politiek dat de ziekenomroep maar moest fuseren met de lokale omroep. De lokale omroep vond dat prachtig, het werd doorgedrukt door bestuursleden van de lokale omroep, die ook in de gemeenteraad zaten. Maar voor de ziekenomroep was het een ramp.
Enkele mensen zijn toen opnieuw met een ziekenomroep, of wel huisomroep gestart. Dat werd ZoZO, Zorgomroep voor Zieken en Ouderen in Kampen en IJsselmuiden. We kregen onderdak op de kale en ongebruikte zolder van het verpleeghuis Myosotis in Kampen. Met vereende krachten werd er een studio opgebouwd, waar met veel plezier gewerkt werd door toch nog altijd een behoorlijke groep enthousiastelingen.
Een studio met technische ruimte en een spreekcel, een grote redactie, waar ook met de club vergaderd kon worden en een kleine redactie waar de platen- en cd-kasten stonden en een videomontagetafel in zat. En er werd druk gebruik van gemaakt.
Nieuwe studio
We vierden er ons 500e programma. Compleet met directeur en wethouder. En toen ging het voor ons dus mis. Het verpleeghuis voldeed niet meer aan de eisen van de tijd, er moest nieuwbouw komen. Dus stonden we weer op straat. De brandweer hielp ook nog een handje mee, want de studio werd onveilig verklaard. We mochten er niet meer in. Nog wel om onze spullen er uit te halen, maar verder hield het op.
Na veel overleg en aanhoudend vragen, kregen we een voormalige huiskamer in verzorgingshuis De Vijverhof in Kampen. Ook hier is heel hard gewerkt om er wat van te maken. We hebben nu één vertrek, waar alles in moet gebeuren, de koffiehoek, de microfoons, de techniektafel, de platen- en cd-kasten, alles is er in ondergebracht.
Programma
We maken er iedere maandagavond ons programma M.A.G. (Met Alle Genoegen), dat op band opgenomen wordt. De cassettebandjes worden daarna door de programmamakers naar de verschillende tehuizen gebracht en naderhand weer opgehaald.
In de oude situatie maakten we eenmaal per maand een koffie-uurtje. Iedere maand een ander tehuis. Maar door alle perikelen rond de verhuizing, en het feit dat we bijna een jaar stil gelegen hebben, is dat nog niet weer op poten gezet. We hopen er wel weer mee te kunnen starten, maar ja, menskracht is ook bij ons een probleem. Is er niet voldoende meer…
Maar we doen wat we kunnen, en dat is voorlopig het programma Met Alle Genoegen. Dat ga ik dus na dit stuk proza thuis voorbereiden, want morgenavond (maandag) moet het weer op de band gezet worden.
Agnes Fossen