Wat een enigszins prikkelend persbericht teweeg kan brengen, merkten de medewerkers van Radio Der Boede bij de viering van het 25-jarig bestaan van hun huisomroep. Welke insteek maak je bij het opstellen van zo'n persbericht? De viering op zich behelsde alleen een gezellige middag voor de bewoners van het verpleeghuis in samenwerking met een muzikaal combo. Niet direct iets voor de pers om op af te komen. De omschrijving van de perikelen waar Radio Der Boede al enige tijd mee te kampen heeft (de dreiging van opheffing, al enige jaren geen geld meer mogen uitgeven, een sterk verouderde studio die 'met elastiekjes aan elkaar gehouden wordt') bleek wonderen te doen.

Drukte in de studio.

Volle studio
Op de terloopse uitnodiging om op de morgen van de jubileumviering een kijkje te komen nemen in de studio, reageerde eerst Omroep Zeeland, de regionale televisie- en radio-omroep.

Voor alle duidelijkheid: de studioruimte bestaat uit twee pijpenlaatjes. Eén presentatiegedeelte met een desk voor twee presentatoren en een werkblad met (antieke) computer en een technische ruimte met de apparatuur en de platenkasten. Daarbij komt dat een van de presentatoren rolstoelgebonden is en vanwege het middagprogramma met haar elektrische rolstoel naar de studio gekomen was. Daarmee past ze niet onder de presentatiedesk, dus als noodoplossing werd een losse microfoon op statief naast haar gezet. Doorloopruimte daarna nog geen halve meter.

Het programma is in volle gang.

Allereerst arriveerde een radioverslaggeefster voorzien van moderne opnameapparatuur, dus dat is qua formaat tegenwoordig zoveel niet meer. Vlak daarna kwamen twee collega's van de televisie. Een statief van anderhalve meter hoog en een gigantische camera meezeulend. Toen bleek dat ook nog een journalist van de Provinciale Zeeuwse Courant zijn licht op kwam steken. Het programmateam bestond ook nog eens uit vier mensen. Dat moest dus allemaal in die twee krappe ruimtes gepropt worden met daarbij eerlijkheidshalve de vermelding dat er ook een vrij royale gang is. Dat bleek wel erg handig voor de diverse wisselingen van verslaggevers tussen de presentatie- en technische vertrekken.

Urenlang opnamen
Het programma begon. Tussen de bedrijven door beantwoordde de technicus vragen van de krantenman. Die werd helemaal nostalgisch bij het zien van zoveel platen, de twee oude Revox-recorders en het mengpaneel. Hij kreeg visioenen van de studio van een piratenzender van destijds. De radioverslaggeefster begon op de momenten dat de muziek draaide met het interviewen van de presentatoren. Als die een volgende plaat aankondigden hield ze haar microfoon naast die van de studio.

Intussen waren de televisiemensen druk doende om de enorme poten van het statief in de technische ruimte te wringen. Opnamen maken van de werkzaamheden van de technicus, van de platenkasten, inzoomen op platenhoezen. Wat hadden ze het druk. Af en toe hielden ze de microfoon bij de studioluidspreker boven in de hoek om delen van de muziek op te pikken. Heel handig, vooral omdat ze daarbij over de twee draaitafels moesten hangen terwijl toch ook af en toe een plaat voorgezet moest worden.

Platen opzoeken in een zeer antieke versie van het registratieprogramma van VHN.

Ze hadden er lol in, dat moet gezegd. Je kreeg de indruk dat ze allerlei wilde plannen hadden voor een spetterende reportage. Vooral toen de Trappelzak Boogie als felicitatie voor een nieuwbakken oma werd gedraaid. Opnamen van de hoes, flarden van de muziek… daar gingen ze iets mee doen. Ze maakten opnames bij de presentatoren, legden de meest oudbakken platenhoezen op de grond om daar aparte opnamen van te maken, evenals van krantenknipsels van het allereerste begin van de omroep.

Tussendoor gingen ze nog naar een van de afdelingen om daar mensen die zaten te luisteren in beeld te brengen. Daarvoor moesten ze een heel eind lopen, want het verpleeghuis bestaat uit een aantal losse gebouwen en het studiogebouwtje staat ook nog apart. Toen het programma van Radio Der Boede klaar was, begon het ritueel van het maken van losse opnamen: plaat zoeken, plaat pakken, naar het mengpaneel lopen, stofje eraf blazen, op de draaitafel leggen, plaat scherpzetten, enz.

Ja, we hebben ook cd's.

Was dat nou alles?
Om een lang verhaal kort te maken: ze kwamen om kwart voor tien en gingen om bijna kwart voor een weer weg. Een van de mannen belde met 'het thuisfront' dat ze klaar waren en dat ze er iets leuks van konden maken.
Intussen beluisterden de medewerkers van Radio Der Boede via een in de haast opgescharrelde radio de uitgebreide reportage die de verslaggeefster die morgen gemaakt had. Die was heel leuk geworden.

De feestmiddag met de bewoners verliep ook geheel naar wens. Na afloop kwam er een telefoontje van Omroep Zeeland: de reportage kwam te vervallen in verband met hot nieuws over de Zeeuwse kerncentrale (wat later een storm in een glas water bleek, maar ja je moet je prioriteiten stellen). Ze zouden proberen om de reportage een van de volgende dagen alsnog uit te zenden. En inderdaad, twee dagen later kwam er een telefoontje: vanavond gaat het gebeuren. Vol verwachting de televisie aan gezet.

De reportage van enkele minuten was positief, duidelijk en degenen die niet bij de opnamen aanwezig waren geweest zullen er niets bijzonders aan gemerkt hebben. Maar waar waren de diverse leuke opnamen gebleven van onder andere de Trappelzak Boogie? Het grootste deel bestond uit een interview over het wel en wee van Radio Der Boede. Hadden ze daar nu drie uur voor nodig gehad?

TV Walcheren maakt opnamen.

De week erna belde nog een verslaggeefster van een van de huis-aan-huis bladen en kwam een fotograaf opnamen maken bij de volgende wekelijkse uitzending. Toen was het nog niet afgelopen, want sinds een paar weken bleek opeens op Walcheren nog een 'lokale' televisiezender met uitzendingen bezig te zijn. Weer opnamen gemaakt, al was dat met heel wat minder imposante apparatuur.

De medewerkers hadden het inmiddels wel een beetje gehad, al was die belangstelling voor het 25-jarig bestaan van 'hun' omroep toch wel leuk geweest.

Tekst: Cora van Antwerpen
Foto's: Radio Der Boede